Myndakvöld

* Uppfærsla: Þá er maður búinn að taka til í öllu saman og brenna allt heila klabbið á DVD diska sem ég þarf svo að koma í vörslu einhversstaðar. Ég hætti við að setja inn allar myndir í Lightroom heldur byrja bara að nota forritið með myndirnar frá því sumar. Núna eftir að hafa notað það svoldið get ég hiklaust mælt með því.

** Uppfærsla: Bjarki kom til mín, grænn í framan, því að hann þurfti að strauja iMac-ann sinn sem innihélt allar myndirnar þeirra Þórunnar og var svo í smá vandræðum með að “restore” afrit frá flakkara sem hann tók með Crashplan, þ.e. eina eftirlifandi afritið af myndunum. Við settumst niður og komumst að því hvernig þetta virkaði og í ljós kom að þetta var ekkert mál í rauninni – en ég skildi vel hversu stressaður hann var og núna líður mér rosalega vel því myndirnar okkar Möllu eru öruggar :)

Það er búið að standa til óendanlega lengi að taka til í digital ljósmyndahaugnum sem maður er búinn að koma sér upp í gegnum árin. Ef ég man rétt þá keypti ég mér mína fyrstu digital vél 2001 og var held ég Canon Ixus V á tæpar 70þ krónur með öllum helstu fylgihlutum. Síðan þá höfum við Malla verið alveg dugleg að taka myndir en einhvern veginn er það bara þannig að digital myndir enda miklu síður á pappír í albúm en þessar hefðbundu – mikil synd!

En hvað um það, ég keypti nýverið Drobo box sem er í raun bara kassi með hörðum diskum nema hvað það er smá auka öryggi innbyggt sem ég nenni ekki að fara útí. Drobo-inn keypti ég einmitt til þess að passa uppá myndirnar okkar en þær hef ég geymt hingað til á einhverjum linux vélum í bílskúrnum hjá M&P og eftir að tveir harðir diskar í þeim dóu um daginn varð mælirinn fullur og ég réðst í að safna þeim saman yfir á Drobo-inn í “sumarfríinu” um daginn og ég verð að segja að það er mikill léttir að hafa komið þessu saman á einn og öruggari stað.

Ég var rétt í þessu að skoða heildarstærð myndanna og er þetta rétt rúmlega 65.7 Gíg af myndum og smá vídjóum, en sjálfsagt er einhver tvöföldun í gangi þ.a. ég er ekki alveg með á hreinu hvað þetta er raunverulega mikið en þetta er í öllu falli stór hrúga!

Ég er líka búinn að vera að skoða ýmsar leiðir til að halda utan um safnið – til að mynda höfum við verið að nota iPhoto síðustu tvö árin en nú er staðan þannig að Mac-Mini-inn sem er að keyra herlegheitin er alveg að gefast upp því albúmið er orðið of stórt fyrir hann. Hjá Árna Torfa ljósmyndara sá ég svo Lightroom, hugbúnað frá Adobe, sem ég hef svo verið að skoða og líst bara vel á, í öllu falli virðist hann vera miklu heilstæðari lausn með geymslu máta í opnum staðli o.s.frv, sem í raun þýðir að eftir nokkur ár er líklegra að ég geti enn notað svipaða uppsetningu á myndaskipulaginu og ég mun búa til núna.

Ég ætla sem sagt að ráðast á hauginn næstu daga og það á eflaust margt skondið eftir að koma í ljós þ.a. einhver ykkar á eflaust eftir að fá tölvupóst frá mér með glaðningi :) Til að aðstoða mig við að komast í gírinn horfði ég í dag og í gær á nokkur kennslumyndbönd frá photoshopCafe.com um notkun á Lightroom 1.3 sem ég mæli hiklaust með fyrir þá sem eru að hugsa um að detta í svipað brjálæði.

Jæja, nú er ég nýbúinn að klappa sjálfum mér á bakið – einn, tveir og byrja!

Ari Björnsson

Fyrir löngu síðan skoðaði ég í Þjóðskrá hversu marga nafna ég ætti og kom mér þá nokkuð á óvart hvað það eru margir “bara” Ari til á Íslandi. Sjálfsagt kannast fleiri við “bara” hugtakið en fyrir þá sem eiga tvö eða fleiri nöfn þá er þetta “bara” tilkomið vegna þess að þegar krakkar eru að kynnast þá er nánast án undantekninga spurgt hvað menn heita. Þá er klassískt að samtalið sé einhvern veginn svona:

Jóna: Hæ, ég heiti Jóna Sigga. Hvað heitir þú ?

Ari: Ari.

Jóna: Bara Ari ?

Ari (skömmustulegur): … ööö, já.

Ég man að mér fannst það asnalegt að eiga bara eitt nafn en í dag finnst mér það bara kúl, töff og rokk, en aftur að Þjóðskrá. Þar kom mér enn frekar á óvart að ég á mér einn alnafna en ég svosum pældi ekkert frekar í því fyrr en ekki all fyrir löngu þegar ég fékk póst frá Ara Björnssyni.

Í fyrstu hélt að um SPAM væri að ræða, að Ari Björnsson væri að fara að bjóða mér upp á typpastækkun, rússneska brúði eða ódýr gyllinæðarsmyrsl frá Mexikó. En það var áður en ég las subject-ið: “feiti hommi” og sprakk úr hlátri. Ég opnaði því póstinn minn fullur eftirvæntingar, með bros á vör en pósturinn hljóðar einhvern veginn svona:

Subject: feiti hommi

why the fuck did you fucking steal my name!?! Want me to rape you?!? I mean what the fuck is fucking damn wrong with fucking you?!?!?!

Ókei, ef þessi póstur fær ekki 5 stjörnur af 5 þá veit ég ekki hvað! Alger snilld enda veltist ég um af hlátri á bókasafninu í DTU þar sem ég var staddur þá stundina. Þetta er svona klassískt “Ísland er ekki nógu stór fyrir okkur báða”, bara orðað á annan máta.

Ég reyndar hélt svo í smá stund að einhver væri að fokka í mér en eftir að hafa rótað um á netinu fann ég aðeins meiri upplýsingar um alnafna minn og kom þá í ljós að hann er 12 ára patti af Hvolsvelli og alls ekki ánægður með að deila nafinu með mér. En svo svaraði ég honum ekkert og fyrir rest gleymdi ég þessu þangað til að Ari Björnsson bætti mér við á fésbókinni sem vin um daginn og hvað þýðir það? Vill hann grafa stríðsöxina eða bomba mig með allskonar fésbókar drasli?

Það hljómar samt töff að eiga vin sem heitir Ari Björnsson og hann gæti eflaust aðstoðað mig einhvertíma við að semja svona einkar skemmtileg “hate-mail”, hann má eiga það að hann er helv. góður í því, þannig að ég er að hugsa um að samþykkja hann. En svo eru aðrir sem benda á að “There can only be One!”.

Þannig að ég er milli steins og sleggju.