Ja – men – altså

Ég á erfitt með að lýsa ringulreiðinni sem skollið hefur á okkur eftir að við komum heim til Danmerkur úr “sumarfríinu” á Íslandi í haust. Það hefur einfaldlega verið svo mikið að gera við höfum ekki náð að sinna skyldum okkar á mörgum sviðum sem er frekar pirrandi og núna þegar haustfríið nálgast er aðgerðalistinn orðinn svo langur að það stefnir allt í 08-24 vinnu alla daga ef gott má heita. Ég veit samt ekki af hverju þetta kemur mér svona á óvart því að þetta hefur alltaf verið svona.

Í september byrjun þá hófst skólinn hjá okkur öllum, ég í 35 einingum, Malla í 25 og Dagur Björn í 30. Dagur Björn byrjaði sem sagt á vöggustofunni handan við hornið og okkur til mikillar ánægju gékk aðlögunin vonum framar og stráksi hreinlega elskar að fara á stofuna og leika við hina krakkana. Svo hefur Dagur ekkert orðið veikur svo hægt sé að tala um, og við vonum innilega að þannig verði það áfram þó svo að hor- og hósta tíðin sé framundan svo og einhverjar sprautur.
En þó svo að Degi finnist mjög gaman á vöggó, þá er hann alltaf jafn tillitsamur við foreldra sína því hann skríkir og baðar úr öngunum eins og óður sé þegar við sækjum hann og vill fara beint heim að leika (og borða), hjartað á pabba hans bráðnar í hvert einasta skipti – ég veit það þetta er væmið.

Þann 1. okt. síðastliðinn varð Dagur svo eins árs, já strákurinn okkar stækkar og þroskast og tíminn hreinlega flýgur áfram, þó finnst mér stundum eins og hann hefði fæðst í gær en svo man ég skyndilega ekki eftir því að Malla hefði verið með bumbu – Ég held að þessar vangaveltur séu eitthvað sem flestir hugsi af og til, ég vona allavega að ég sé ekki sá eini því eftir að ég varð pabbi hef ég verið að leiða hugann að allt öðrum hlutum en venjulega, yfirleitt hlutum sem ég hef eftirlátið konum að hafa hugann við – hingað til. Ég er hægt og rólega að breytast í einhverja kellingu, sem dæmi þá bárust okkur fregnir af óléttu í vinarhópnum og ég stóð sjálfan mig að því að klappa saman lófunum með mongó bros út að eyrum – WTF. Ég held barasta að Malla verði að hleypa mér út að LANA með strákunum ..

Stórir strákar eins og Dagur taka það ekki í mál að vera í herbergi með gamla settinu, því ákváðum við að breyta alt-múlígt herberginu í barnaherbergi og útbúa smá skrifstofuhorn inní svefnherbergi. Dagur flutti inn skömmu síðar og finnst það töff því mamma hans málaði allskonar dót á veggina og pabbi hans setti upp hillur undir dótið og svo átti hann afmæli og fékk meira dót frá vinum sínum og fjölskyldu. Guðni afi leggur mikla áherslu á að gera strákinn að rokkara og gaf honum rafmagnsgítar í afmælisgjöf, núna vaknar Dagur klukkan 5 á morgnana til þess að spila á gítarinn og slamma, við litla hrifningu foreldranna – en hann er samt geggjað svalur. Malla notað tækifæri á meðan allt var í lausu lofti og hertók nýju skrifstofuna þannig að ég þarf að húka inní stofu – aumingja ég :)

Hingað til hefur heimanámið aðallega fengið að líða fyrir tímaskortinn en ég vona að ég nái tökum á því fljótlega. Hljóðbækurnar fá hinsvegar alltaf nógan tíma virðist vera því ég er búinn að hlusta á þó nokkrar síðustu misseri. Ég ákvað að hlusta á bækur eftir þrjá nýja rithöfunda, James Rollins sem Ingibjörn benti mér á og hlustaði ég á bókina Ice Hunt, sem kom skemmtilega á óvart og er ég þegar búinn að sækja Sigma Force seríuna hans og svo er bara spurning um að koma einni og einni fyrir í staflanum. Maggi Sig benti mér á Peter F. Hamilton og er ég núna að hlusta The Dreaming Void, fyrstu bókina í Void Trilogy-unni hans, en hún er FSF (Fat Science Fiction) eins og fyrri seríurnar hans – Ég er alveg að elska FSF.
Ég prufaði líka að hlusta á Thinner eftir Stephen King, ég verð að viðurkenna að þetta er fyrsta bókin eftir hann sem ég hef hlustað á eða lesið og ég varð fyrir miklum vonbrigðum! Ég var mjög nálægt því að hætta í miðju kafi og snúa mér að öðrum bókum í bunkanum sem ég veit að eru skemmtilegar, en ég ákvað að þrauka svo ég gæti sagt að ég þekki til Stephen King og af því að ég var meira með hugann við að múra hjá Rafnari en að hlusta á bókina. Ég veit ekki hvort þessi bók sé einsdæmi eða hvort bókin sé almennt talin vera góð eða miðlungs verk eftir hann, en eitt er víst að kóngurinn er kominn mjög aftarlega á leslistann hjá mér.

Framundan er meira af Bernard Cornwell, Terry Pratchett, George R. R. Martin, Peter F. Hamilton og James Rollins – alveg “solid lineup” !